Nazwa Nazwa o genezie słowiańskiej, wywodząca się od przezwiska Gęba z dodanym formantem dzierżawczym -ino w typowej dla Pomorza formie rodzaju nijakiego. Nazwa niemiecka jest adaptacją fonetyczną nazwy słowiańskiej. Współczesna forma Głobino, przyjęta w odróżnieniu od nazwy wsi Gąbino w gminie Ustka o tej samej etymologii, jest wynikiem błędnej resubstytucji nazwy niemieckiej przez Stanisława Kozierowskiego.

Rada Języka Kaszubskiego proponuje opartą na polskiej kaszubską formę Głobino.

Historia Kalendarium XIII i XIV wiek – pierwsze wzmianki o miejscowości zwanej dawniej Gumbin. 1281 – nadanie norbertanom z Białoboków kościoła Świętego Piotra Apostoła przez księcia Mściwoja II wraz ze wszystkimi dziesięcinami i przynależnościami m.in. do wsi Głobino. 1396 – miejscowość stanowi własność majstra z Krzywania. 1450 – nabycie miejscowości przez Lütcke Massowa. 1476 i 1502 – majster Nicolaus zostaje właścicielem ziemskim miejscowości Głobino i Krzywań;