był 29. burmistrzem Słupska. 1523 – miejscowość przechodzi w ręce majstra Laffrens. 1713 – majster Georg sprzedaje Głobino dla poczmistrza Krügera. 1717 – miejscowością zarządzają majster Hanß Jürgen oraz poczmistrz Joh. Andr. Krüger. Spis ludności z tamtego okresu obejmował:- dwóch rolników ziemskich: Peter i Erdmann Schultz, - czterech chałupników: Christoph Schultz, Greger Schultz, Claus Vandersee i Christian Glinde. Pozostałe osoby: Jakob Grothe, Friedrich Neitzke. 1783 – właścicielem Głobina jest porucznik Philipp Heinrich von Somnitz; we wsi był folwark, młyn wodny oraz 14 domostw. 1809 – Georg Friedrich von Pirch. 1838 – August von Massow. 1846 – Ludwig Gottfried Holtz; kupuje wieś za cenę 50.000 Talarów. 1862 – Christian Holtz (syn Gottfrieda), Gottfried Holtz (wnuk Gottfrieda). 1924 – Franz Guhlke. 1938 – Erich Guhlke – ostatni właściciel i zarządca Głobina przed II Wojną Światową, w którego skład wchodziło: 152 ha powierzchni całkowitej, w tym 110 ha gruntów ornych, 19 ha łąk, 18 ha lasu, 2,5 ha skwerów, dziedzińców, dróg, 53 gospodarstw, w tym 13 gospodarstw o powierzchni od 0,5 do 5 ha, 8 gospodarstw od 5 do 10 ha, 27 gospodarstw od 10 do 20 ha oraz 5 gospodarstw od 20 do 100 ha, gdzie największymi gospodarzami ziemskimi byli: Klix, Erben 24 ha; Villmo 23 ha (2 konie, 14 szt bydła i 30 świń);