Stanley Nowak (ur. 14 marca 1903 r. w Przemyślu, zm. 26 kwietnia 1994 r. w Detroit) – amerykański polityk, związkowiec i działacz społeczny polskiego pochodzenia. Członek komunistycznej Proletarian Party of America, założyciel Polskiego Komitetu Związków Zawodowych przy UAW, dwukrotny senator stanu Michigan z ramienia Partii Demokratycznej, organizator strajków i działacz na rzecz praw obywatelskich.
Wczesne lata Rodzina Nowaków pochodziła z obszaru pozostającego pod zaborem austriackim. Ojciec, Jan Nowak, syn byłego chłopa na majątku hrabiego Potockiego w Łańcucie niedaleko Przemyśla, zadecydował o emigracji ze względu na stałe zagrożenie wojną i brak perspektyw ekonomicznych. W 1913 roku rodzina wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Osiedlili się w Chicago. Dziesięcioletni Stanley został zapisany do pobliskiej szkoły parafialnej, Sacred Heart, gdzie zaczął uczyć się języka angielskiego. Według biografii napisanej przez jego żonę, jako jedenastolatek, za drobną opłatą, roznosił sąsiadom polskojęzyczne gazety, które sam czytał. Niekiedy czytywał wiadomości robotnikom ze starszego pokolenia, którzy nigdy nie mieli możliwości nauczyć się czytać i pisać. W domu rodzina mówiła po polsku, a pierwsze angielskie słowa i wyrażenia poznawał podczas ulicznych gier dzieci z sąsiedztwa.