mały|250px|Jedna ze scen przedstawienia „Prawdziwe życie Anny” w Teatrze Nowym w Warszawie. Od lewej: Ewa Kuncewicz i Zofia Małynicz Ewa Kuncewicz (Kuncewiczówna) zam. Schiller (ur. 2 maja 1896 lub 1898 w Milaciszkach k. Lidy, zm. 19 czerwca 1986 w Londynie) – polska aktorka teatralna i filmowa.
Życiorys Używała również nazwisk: Gintet-Kuncewicz, Bałutin-Gintet, Bałutinowa. W latach 1921-1923 była słuchaczką warszawskiego Instytutu Reduty, a latach 1923-1924 występowała w teatrze Reduta. Następnie, do 1930 roku grała w stolicy: w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego (1924-1926) oraz Teatrze Polskim (1926–1930). Następnie przeniosła się do Lwowa, gdzie w Teatrach Miejskich. Wskutek udziału w ogólnopolskim strajku aktorów i konfliktu z władzami miasta powróciła do Warszawy, gdzie występowała w Teatrze Melodramatycznym (1931-1932). Na początku 1932 roku ponownie była członkinią zespołu teatrów lwowskich. Miasto to musiała jednak opuścić w czerwcu tego roku wskutek podpisania - wraz z grupą innych aktorów - ulotki Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy. Przeniósłszy się do Warszawy, grała tam do wybuchu II wojny światowej (Teatr Nowe Ateneum 1932–1933, Teatr Ateneum 1934–1935. Teatry: Narodowy, Nowy i Polski 1934–1939).