Występowała także w audycjach radiowych.
Podczas wojny mieszkała w Warszawie, skąd została wywieziona do Niemiec po upadku powstania warszawskiego. Po zakończeniu walk, w 1945 roku dotarła do Lingen, gdzie wstąpiła do polskiego Teatru Ludowego im. Wojciecha Bogusławskiego. Po rozwiązaniu zespołu, w tym samym roku wyjechała do Recanati we Włoszech, gdzie została członkinią Teatru Dramatycznego 2 Korpusu Polskiego. Z jednostką tą przybyła do Wielkij Brytanii, gdzie do 1951 roku występowała w polskich zespołach teatralnych: Teatrze Dramatycznym 2 Korpusu (do 1948 roku), objazdowym Teatrze Marionetek (1948), Scenie Polskiej Mariana Hemara (1948), Teatrze Komedia (1948–1949), Teatrze Sztafeta (1949-1950) oraz Teatrze Aktora (1951). Podczas objazdu Teatru Sztafeta uległa wypadkowi, który wpłynął na pogorszenie jej stanu zdrowia. Musiała zrezygnować z aktorstwa i zamieszkała w domu opieki społecznej pod Londynem, prowadzonym przez siostry zakonne.
Co najmniej dwukrotnie wychodziła za mąż. Jej drugim mężem był Leon Schiller (1887-1954).