Miejsca doraźnego schronienia mogą być realizowane również w formie wolnostojącej w szczególności jako szczeliny przeciwlotnicze – o pojemności nieprzekraczającej 300 osób lub okopy – o pojemności nieprzekraczającej 25 osób. W zależności od możliwości technicznych, ekonomicznych oraz dostępnych materiałów budowlanych wolnostojące mds wykonuje się z wykorzystaniem elementów prefabrykowanych dostępnych w powszechnej sprzedaży, w szczególności żelbetowych przepustów ramowych, rur kompozytowych dużych średnic, kręgów żelbetowych stosowanych przy budowie systemów wodno‑kanalizacyjnych lub koszy gabionowych wypełnionych kamieniami. Ograniczenie pojemności i rozśrodkowanie wolnostojących mds wynika ze względów bezpieczeństwa, ponieważ są to obiekty budowlane chroniące głównie przed odłamkami, o mniejszej odporności konstrukcji niż schrony i ukrycia. Zaleca się ich przykrywanie i obsypywanie gruntem, a także stosowanie elementów maskujących typu zieleń, aby utrudnić zlokalizowanie i zniszczenie przez bezzałogowe statki powietrzne lub amunicję krążącą.
Ewidencjonowanie Planowane miejsca organizacji mds i obiekty budowlane przydatne do przystosowania na mds są ewidencjonowane w Centralnej Ewidencji Obiektów Zbiorowej Ochrony prowadzonej przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Fortyfikacje Kategoria:Obrona cywilna