W 1899 r. został powołany – jako następca Richarda Wettsteina – na profesora zwyczajnego botaniki systematycznej Niemieckiego Uniwersytetu w Pradze. Był tam również kierownikiem ogrodu botanicznego. Stanowiska te zajmował do przejścia na emeryturę w 1921 r. Beck był również autorem szkolnego podręcznika botaniki, który doczekał się dziesięciu wydań. Jego zielnik został złożony w Pradze (akronim PRC według Index Herbariorum).
Członek korespondent Akademii Nauk w Wiedniu, kawaler Orderu Franciszka Józefa i Orderu Korony Żelaznej III klasy. Przysługiwał mu tytuł radcy dworu (według innych źródeł tajnego radcy dworu). Żonaty z Philomeną z domu Lang, a po jej śmierci z Idą Tichy. Jego siostrzeńcem był geolog .
Znaczenie w historii nauki Osiągnięcia naukowe mały|Kopsiopsis strobilacea (A. Gray) Beck, pasożyt wrzosowatych, przedstawiciel rodzaju wyróżnionego przez Becka v. Mannagettę Zajmował się przede wszystkim florystyką i fitogeografią, w szczególności Półwyspu Bałkańskiego.