Jacques Soufflet (ur. 4 października 1912 w Lesbœufs, zm. 9 stycznia 1990 w Neuilly-sur-Seine) – francuski wojskowy i polityk, senator, w latach 1974–1975 minister obrony.
Życiorys Kształcił się w szkole wojskowej École spéciale militaire de Saint-Cyr. Został zawodowym wojskowym, służył w wojskach lotniczych, w 1932 otrzymał stopień podporucznika. W 1940 zdecydował się na kontynuowanie walki, przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie spotkał generała Charles’a de Gaulle’a. Dołączył do sił zbrojnych Wolnej Francji, we wrześniu 1940 wziął udział w nieudanej dla aliantów operacji Menace. Dostał się do niewoli, deportowano go na terytorium Francji kontynentalnej; po osądzeniu i ułaskawieniu został zatrudniony w administracji Francji Vichy jako inspektor w głównym komisariacie ds. sportu. Dołączył do ruchu oporu, a w 1942 przez Hiszpanię ponownie dotarł do Wielkiej Brytanii. Służył w grupie myśliwców „Alsace”, następnie dowodził grupą bombowców „Lorraine”, wykonał blisko sto lotów bojowych. II wojnę światową zakończył w stopniu podpułkownika.