W kolejnych latach pracował w prywatnych przedsiębiorstwach transportowych, głównie z branży lotniczej. Był zastępcą dyrektora w Air Algérie. Pełnił funkcję przewodniczącego stowarzyszenia Amicale des FAFL, zrzeszającego weteranów sił powietrznych Wolnej Francji. Pod koniec lat 50. dołączył do gaullistowskiej Unii na rzecz Nowej Republiki. W 1959 wybrano go w skład Senatu, w 1968 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję. Był związany z kolejną formacją gaullistów – Unią Demokratów na rzecz Republiki, pełnił funkcję przewodniczącego frakcji senackiej UDR. Od maja 1974 do stycznia 1975 sprawował urząd ministra obrony w rządzie Jacques’a Chiraca.
Odznaczenia Odznaczony Legią Honorową III klasy, Krzyżem Wojennym 1939–1945 oraz Medalem Ruchu Oporu.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci École spéciale militaire de Saint-Cyr Kategoria:Członkowie francuskiego ruchu oporu Kategoria:Francuscy ministrowie obrony Kategoria:Francuscy ministrowie (V Republika) Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (V Republika) Kategoria:Francuscy senatorowie Kategoria:Komandorzy Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Odznaczeni Medalem Ruchu Oporu Kategoria:Politycy Unii Demokratów na rzecz Republiki Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1990