Mecz Przebieg mały|Arthur Kinnaird (ilustracja z 1912 roku) był kapitanem drużyny Wanderers Finał, podobnie jak półfinał, rozegrano na stadionie Kennington Oval. Mecz zgromadził widownię szacowaną na około 4500 osób, co stanowiło wtedy najwyższą frekwencję w historii finałów Pucharu Anglii. Sędzią był z klubu Upton Park. Funkcje sędziów liniowych pełnili C. Warner z Upton Park oraz B. Jarrett z Old Harrovians. Kapitanem Royal Engineers był Robert W. Hedley, a Wanderers – Arthur Kinnaird. Obie drużyny wystąpiły z dwoma obrońcami, dwoma pomocnikami i sześcioma napastnikami. W finale poprzedniego sezonu Kinnaird grał na pozycji bramkarza Wanderers, natomiast w 1878 roku wystąpił jako pomocnik. W tamtych czasach rola bramkarza nie była jeszcze ściśle wyspecjalizowana – zawodnicy zmieniali pozycje między bramką a polem gry. Bramkarzem Wanderers w tym spotkaniu był , który dzień przed meczem ukończył 37 lat, co czyniło go wówczas najstarszym graczem, jaki wystąpił w finale Pucharu Anglii. W porównaniu ze składem z finału 1877 roku jedyną zmianą w podstawowym składzie Wanderers było zastąpienie przez . W jedenastce Royal Engineers nie znalazł się żaden zawodnik z drużyny, która wygrała Puchar w 1874 roku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Finał Pucharu Anglii w piłce nożnej (1878) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.