Jedynym pośrednim nawiązaniem do tamtego zwycięskiego zespołu był , którego brat grał w składzie triumfującym cztery lata wcześniej. Wanderers, uznawani przez ówczesnych bukmacherów za zdecydowanych faworytów, wygrali rzut monetą przed rozpoczęciem meczu i wybrali obronę strony boiska od Harleyford Road w pierwszej połowie.
Obrońcy trofeum od początku przejęli inicjatywę i zdominowali grę. Już wkrótce Arthur Kinnaird oddał strzał na bramkę, który został zablokowany głową przez . Po zaledwie pięciu minutach dośrodkował piłkę z bocznej pozycji, a kopnął piłkę obok bramkarza Royal Engineers, , dając Wanderers prowadzenie 1:0. Bezpośrednio po stracie bramki, według relacji opublikowanej w „Sheffield and Rotherham Independent”, Royal Engineers „desperacko ruszyli na bramkę przeciwnika”, a Wanderers „dość ciężko to przeżywali”. Około dziesięciu minut po pierwszej bramce James Kirkpatrick złamał rękę podczas przepychanki na linii bramkowej, ale zdołał utrzymać piłkę poza linią i kontynuował grę do końca meczu pomimo kontuzji. Gdyby zszedł z boiska, jego drużyna nie byłaby w stanie go zastąpić, ponieważ w tamtym okresie nie istniała możliwość wprowadzenia zawodnika rezerwowego. W 20. minucie nacisk Royal Engineers przyniósł efekt – zdobyli gola wyrównującego grę do 1:1.