Zapobieganie nawrotom i leczenie nawrotów Nawrót po pierwszym epizodzie opisywano u istotnego odsetka chorych, a ryzyko kolejnych nawrotów rośnie wraz z liczbą przebytych epizodów. W dokumentach klinicznych opisywano różne strategie leczenia nawrotów, w tym schematy stopniowego zmniejszania dawki i leczenia pulsowego wankomycyną, stosowanie fidaksomycyny oraz metody ukierunkowane na zmniejszanie ryzyka kolejnego nawrotu.

U części chorych (zwłaszcza z nawrotami i czynnikami ryzyka) rozważano zastosowanie przeciwciała monoklonalnego bezlotoksumabu w skojarzeniu z leczeniem przeciwbakteryjnym, jako metody zmniejszającej ryzyko nawrotu.

Przeszczep mikrobioty kałowej W nawracających zakażeniach, szczególnie po niepowodzeniu leczenia antybiotykami, stosuje się przeszczep mikrobioty kałowej (FMT), którego skuteczność w metaanalizach oceniano jako wysoką. Klasyczne badanie z randomizacją wykazało większą skuteczność infuzji mikrobioty dawcy w leczeniu nawrotowej CDI w porównaniu ze standardową terapią antybiotykową.

W USA dopuszczono do obrotu produkty mikrobiotyczne oparte na materiale kałowym, przeznaczone do prewencji nawrotów po leczeniu antybiotykami.