Bronisław Ochnio (ur. 9 kwietnia 1908 we wsi Krasew, pow. Radzyń Podlaski, zm. 21 czerwca 1979 w Warszawie) – pułkownik Wojska Polskiego, sędzia wojskowy.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, był synem Wawrzyńca i Karoliny. W 1939 roku ukończył studia prawnicze na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Był także absolwentem Szkoły Podchorążych Rezerwy w Brześciu nad Bugiem. W latach 1934–1935 pracował jako kancelista Sądu Okręgowego w Łukowie, a następnie w Garwolinie i w Lublinie. W czasie okupacji niemieckiej jako aplikant sądowy pracował w sądach w Łukowie i w Lublinie. Od 30 sierpnia 1944 roku żołnierz Ludowego Wojska Polskiego.
W latach 1944–1946 sprawował funkcję sędziego sądu wojskowego 1 Dywizji Piechoty. W 1946 roku przez kilka miesięcy przewodniczył Wydziałowi do Spraw Doraźnych Sądu Okręgowego w Siedlcach. Stamtąd skierowany do pracy w wojskowych sądach rejonowych. Przewodniczył kolejno WSR we Wrocławiu, Łodzi i Lublinie.