Przewodniczył składowi sędziowskiemu w WSR we Wrocławiu, który 31 maja 1946 roku orzekł pięć wyroków śmierci na żołnierzy poakowskiego oddziału Stanisława Panka „Rudego”. W dniu 16 grudnia 1946 roku jako przewodniczący składu sędziowskiego WSR w Łodzi wydał 8 wyroków śmierci na żołnierzy Konspiracyjnego Wojska Polskiego, w tym na dowódcę oddziału – kapitana Stanisława Sojczyńskiego „Warszyca”. W latach 1953–1955 Ochnio stał na czele lubelskiego Wojskowego Sądu Rejonowego. W 1954 orzekał w sprawie Tajnego Związku Harcerstwa Polskiego – Pierwszej Trawnickiej Drużyny Harcerskiej, skazując na karę śmierci jej założyciela Mieczysława Smalca „Sułtana”. Łącznie jako sędzia skazał na śmierć 64 osoby. W latach 50. przeniesiony do rezerwy, pracował w Sądzie Najwyższym. W 1967 roku uzyskał awans na pułkownika.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, kwatera C23Bronisław Ochnio.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Sędziowie i prokuratorzy aparatu represji w Polsce (1944–1956) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Absolwenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego w II wojnie światowej