Badania i skuteczność Skuteczność bezlotoksumabu w zapobieganiu nawrotom CDI oceniano przede wszystkim w dwóch globalnych, podwójnie zaślepionych, randomizowanych , przeprowadzonych w latach 2011–2015 w 322 ośrodkach w 30 krajach, z udziałem łącznie 2655 dorosłych leczonych standardową antybiotykoterapią doustną z powodu pierwotnego lub nawracającego zakażenia Clostridioides difficile. Bezlotoksumab podawano w pojedynczej infuzji dożylnej w trakcie leczenia antybiotykiem; w badaniach większość chorych otrzymywała metronidazol lub wankomycynę, natomiast stosowano rzadziej. W punkcie końcowym pierwotnym oceniano nawrót CDI w ciągu 12 tygodni po infuzji, zdefiniowany jako nowy epizod CDI po uzyskaniu początkowej odpowiedzi klinicznej (initial clinical cure), którą w protokole określano jako brak biegunki przez 2 kolejne dni po zakończeniu standardowej antybiotykoterapii trwającej krócej niż 16 dni.
W obu badaniach odsetek nawrotów CDI był niższy w grupie bezlotoksumabu niż w grupie placebo (MODIFY I: 17% vs 28%; MODIFY II: 16% vs 26%).