Zidentyfikowano także wieżę na kulminacji wzgórza interpretowaną jako wieżę ostatecznej obrony (bergfried) o planie zbliżonym do kwadratu (bok około 5,0–5,2 m) i znacznej grubości murów (ok. 1,5–1,3 m). „Kurza stopa” – jedyny fragment wychodzący poza mur obwodowy – miała formę niewielkiej izby na planie trapezu i pełniła funkcję wysuniętego punktu obrony aktywnej i obserwacji.
Do budowy użyto m.in. łupanego piaskowca kambryjskiego (lokalnego surowca), łączonego zaprawą wapienną; relikty zachowały się głównie w partiach przyfundamentowych.
Ochrona konserwatorska Ruiny („Zamczysko”) są stanowiskiem archeologicznym wpisanym do rejestru zabytków archeologicznych – nr rej. Aa 12 (decyzja z 21 sierpnia 1986). Oprócz tego zamek w Rembowie jest pod ochroną prawną poprzez wpis do rejestru zabytków nieruchomych pod numerem A/457.
Dwór obronny w Rembowie Podgrodziu Na terenie Podgrodzia istnieją relikty dworu obronnego zbudowanego około 1588 roku przez Jana Sienińskiego herbu Dębno. Dwór przebudowano w XVIII wieku i częściowo rozebrano w XIX wieku. Obecnie budynek nr 50. Zachował się portal z XVI/XVII wieku, ościeże, alkierze i sień przejazdowa.