Szulc podkreśla terapeutyczną wartość poezji wynikającą z emocjonalnego kontaktu między utworem a czytelnikiem, symboliki wierszy oraz rytmu, który wpływa zarówno na uczucia, jak i myśli. Joanna Papuzińska-Beksiak zwraca uwagę na wielowymiarowy charakter poezji jako formy ekspresji, wykorzystującej symbole, metafory i procesy podświadome, co czyni ją szczególnym środkiem komunikacji społecznej.
Techniki pracy z poezją
Poezjoterapia obejmuje różnorodne techniki pracy z tekstem literackim, w tym: czytanie i omawianie poezji, pisanie własnych utworów poetyckich, refleksję nad metaforami i symbolami, pracę indywidualną oraz grupowąBolton, G. (1999). The Therapeutic Potential of Creative Writing. Jessica Kingsley Publishers., eksplorację rytmu, brzmienia i formy wiersza, w tym metrum, rymu i układu wersów, pracę z dziecięcą poezją poprzez zabawy literackie, rysowanie, łączenie słów z obrazami lub gestami, eksperymenty językowe – tworzenie neologizmów i niecodziennych metafor.
Założeniem pracy z poezją jest przekonanie, że język poetycki umożliwia bezpieczne wyrażanie emocji oraz integrację doświadczeń trudnych i traumatycznychPennebaker, J. W., & Chung, C. K. (2011). Expressive writing: Connections to physical and mental health.