Inskrypcje kaligrafowano lub nanoszono w języku greckim lub cerkiewnosłowiańskim często stosując skróty.
Mimo iż kanon kompozycji jest spójny w przekazie, obecność i rozmieszczenie poszczególnych detali i przedstawień alegorycznych może się różnić w zależności od podejścia do wierności bizantyńskiej tradycji ikonografii, miejsca i okresu powstania, wpływów zewnętrznych (głównie zachodnich), a niekiedy inwencji własnej ikonopisarza. Opowieść o Sądzie Ostatecznym rozgrywa się poza czasem i w wielu miejscach jednocześnie. W zależności od przypisanych im zadań, te same postacie mogą pojawiają się wielokrotnie, co czyni przekaz pełnym i zrozumiałym dla wiernych.
Kompozycja według kanonu ruskiego Pierwsza strefa – Niebiańskie Jeruzalem; od spodu skrzydlaci mnisi i asceci (pionowa kolumna) wstępują do Chrystusa Chwalebnego, ponieważ na ziemi żyli w stanie anielskim; Chrystus w chwale wstępuje do nieba; Bóg Ojciec drugi raz pośle swego Syna na ziemię, tym razem aby osądził rodzaj ludzki; świętą radę Trójcy Świętej w chmurach burzowych z otwartymi księgami otaczają chóry anielskie.675x675px|centruj|bezramkiDruga strefa – Chrystus na tronie w ręku trzyma otwartą księgę z cytatem: „Nie sądźcie po pozorach”; po obu stronach apostołowie;