Anna Ficoń (ur. 21 lipca 1938 w Cięcinie, zm. 2 grudnia 2016 w Wieprzu) – polska rzeźbiarka ludowa, laureatka Nagrody im. Oskara Kolberga, artystka ludowa Beskidu Żywieckiego.

Życiorys Urodziła się w 1938 roku w Cięcinie na Żywiecczyźnie jako najmłodsza, piąta córka Józefa (według innych źródeł Karola) i Anny Stolarczyków. Jej ojciec zginął w wypadku w hucie, gdy miała dziewięć miesięcy. Większość życia spędziła w Wieprzu koło Żywca, gdzie była żoną rzeźbiarza Jana Ficonia (zm. 1979) i matką sześciorga dzieci. Los artystki naznaczony był cierpieniem – oprócz wczesnej utraty ojca i męża, przeżyła również śmierć córki Marii, która zmarła na tę samą chorobę co mąż artystki.

Tradycje artystyczne w rodzinie kontynuowali jej synowie: Andrzej, Marian i Edward. Prace Andrzeja i Mariana prezentowano m.in. na wspólnej wystawie rodzinnej w Muzeum Miejskim w Żywcu w 2013 roku.

Za symboliczny początek jej drogi artystycznej uznaje się 14 lipca 1971 roku (dzień narodzin najmłodszego syna), kiedy to otrzymała pierwszą nagrodę w konkursie organizowanym przez Muzeum im. Władysława Orkana w Rabce. Początkowo jej twórczość nie spotkała się z aprobatą męża – rzeźbiarstwo w drewnie postrzegane było wówczas jako zajęcie typowo męskie.