Oprócz rzeźby, artystka zajmowała się również malarstwem na szkle.
W zakresie wykończenia prac artystka stosowała różnorodne techniki: polichromię z użyciem farb plakatowych i emulsyjnych – zabezpieczanych następnie lakierem bezbarwnym lub pokostem (kolory jaskrawe, zdecydowane, z przewagą błękitu), barwienie ciemną bejcą, pokostem lnianym lub lakierem, pozostawianie drewna w stanie surowym.
Dominującą tematyką w jej dorobku była sztuka sakralna. Tworzyła liczne przedstawienia maryjne (Madonny), pasyjne (Pietà, Ukrzyżowanie) oraz wizerunki Chrystusa Frasobliwego. Często wprowadzała do scen biblijnych wątki osobiste i wspomnienia, np. rzeźba Chrystus na krzyżu (z dziadkami) czy Przytulenie dziadka (inspirowana pieśnią ludową). Charakterystycznym rysem jej twórczości był smutny, pełen zatroskania wyraz twarzy rzeźbionych postaci, interpretowany jako odzwierciedlenie osobistych trudów życia autorki. Jej prace docierały również poza granice kraju – rzeźba Ostatnia Wieczerza została przekazana do Watykanu przez dziecięcy zespół regionalny „Mali Grojcowianie”.