USS Gwin (DD-433) – amerykański niszczyciel typu Gleaves, zwodowany 25 maja 1940 roku w stoczni . Do służby w marynarce wojennej Stanów Zjednoczonych wprowadzony został 15 stycznia 1941 roku. Zatopiony 13 lipca 1943 roku w bitwie pod Kolombangarą. Okręt miał wyporność standardową 2030 ton, a jego główne uzbrojenie stanowiło pięć dział uniwersalnych o kalibrze 127 mm wspartych bronią przeciwlotniczą i torpedową. Napędzana turbinami parowymi jednostka rozwijała prędkość 37,5 węzła, dysponując zasięgiem 5430 Mm przy prędkości 15 węzłów.
W styczniu 1942 roku wszedł w skład Floty Pacyfiku, w kwietniu zaś w eskorcie lotniskowca USS „Hornet” (CV-8) wziął udział w rajdzie na macierzyste wyspy japońskie pułkownika Jimmy'ego Doolittle'a. Okręt nie wziął udziału w bitwie pod Midway, prowadził jednak działania ratunkowe celem ocalenia uszkodzonego w niej lotniskowca USS „Yorktown” (CV-5). W lipcu 1942 roku „Gwin” opuścił Hawaje udajac się na południowy Pacyfik, celem wzięcia udziału w operacji „Pestilence” na Wyspach Salomona. Po lądowaniu na Guadalcanalu i Tulagi w operacji „Watchtower”, do listopada 1942 roku pełnił służbę eskortową, zaś w nocy z 14 na 15 listopada, w eskorcie USS „Washington” (BB-56) i South Dakota (BB-57) wziął udział bitwie pancerników pod Guadalcanalem.