tam realizowano również sceny w carstwie Kościeja.

Pojawiło się też pytanie, gdzie realizować zdjęcia plenerowe. Według jednej z wersji, gdy reżyser wybierał miejsce zdjęć, zaproponowano mu Ałtaj, opowiadając o wiekowych drzewach „rozciągających swe kosmate gałęzie aż do chmur” oraz o „zaroślach paproci sięgających wysokości jeźdźca jadącego na wysokim koniu”, na co Rou przystał. Część, rozgrywająca się w osadzie Nikity, była kręcona w pobliżu wsi Oziorki, w rejonie talmieńskim Kraju Ałtajskiego.

W 1943 roku do wsi przybyli budowniczowie, którzy nad jeziorem usypywali nasyp i wyrównywali teren pod przyszłe dekoracje osady. W 1944 roku do Oziorek przyjechali Rou oraz aktorzy Siergiej Stolarow, Galina Grigoriewa i Iwan Ryżow. Grigoriewa przed zdjęciami chorowała na tyfus i dlatego przyjechała ogolona na łyso. Codziennie poddawano ją charakteryzacji, a w przerwach między zdjęciami Stolarow osobiście karmił ją łyżeczką.