Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 50 metrów, ograniczona podczas służby do 38 metrów.
Okręty wyposażone były w pięć stałych wyrzutni torpedowych o kalibrze 450 mm: trzy na dziobie i dwie na rufie, z łącznym zapasem siedmiu torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działa kalibru 76 mm A1914 L/30 na podstawach przeciwlotniczych.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 4 oficerów oraz 35 podoficerów i marynarzy.
Służba „Antonio Pacinotti” i „Alberto Guglielmotti” zostały wcielone do służby w Regia Marina w grudniu 1916 roku. Po zakończeniu testów w La Spezii, oba okręty wyruszyły w kilkuetapowy rejs do Brindisi, prowadząc jednocześnie szkolenie załóg. 10 marca 1917 roku, podczas pierwszego etapu rejsu z La Spezii do La Maddaleny, dowodzony przez kpt. mar. (wł. tenente di vascello) Castiglioniego „Alberto Guglielmotti” został na północny zachód od wyspy Capraia omyłkowo zatopiony przez brytyjski slup .
„Antonio Pacinotti” służył na Morzu Tyrreńskim do września 1917 roku, kiedy to został przekazany dowództwu Regia Marina na Sycylii. Po powrocie do La Spezii pod koniec 1917 roku okręt przeszedł remont, który trwał do lutego 1919 roku. Okręt został wycofany ze służby 15 maja 1921 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia