13 lutego 1922 na własną prośbę został zwolniony do rezerwy. 1 kwietnia 1923 jako oficer rezerwy został powołany do służby czynnej i przydzielony do Biura Ścisłej Rady Wojennej. Później został przeniesiony do 15 pułku ułanów w Poznaniu. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 225. lokatą w korpusie oficerów rezerwy jazdy. 4 marca 1928 prezydent RP przemianował go z dniem 1 stycznia 1928 na oficera zawodowego w korpusie oficerów kawalerii, w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1919 i 10,5. lokatą. Z dniem 2 listopada 1928 został przeniesiony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie w charakterze hospitanta kursu 1928/30 z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów kawalerii. 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień majora w korpusie oficerów kawalerii i 20. lokatą. Z dniem 1 listopada 1930, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie na stanowisko kierownika samodzielnego referatu ogólnego. W kwietniu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska z zachowaniem dodatku służbowego. Z dniem 31 sierpnia 1934 został przeniesiony w stan spoczynku. Po zwolnieniu z wojska zamieszkał w Warszawie przy ul. Szopena 19 m.