Kluczowym ograniczeniem jest degradacja stosu, obejmująca m.in. spadek aktywności katalizatora platynowego, korozję nośnika węglowego i degradację membrany polimerowej. Stos jest też wrażliwy na zanieczyszczenia wodoru (np. CO), co wymusza utrzymywanie domieszek na poziomach rzędu części na milion (ppm) lub niższych oraz stosowanie wymagań jakości paliwa i filtracji.

W eksploatacji degradację nasilają częste zmiany obciążenia i cykle start-stop, co utrudnia przenoszenie wyników testów laboratoryjnych na warunki drogowe. Spadek napięcia i sprawności może zwiększać zużycie wodoru; w modelowaniu wskazywano wzrost zapotrzebowania na paliwo wraz ze starzeniem stosu (np. rzędu kilkunastu procent).

Istotne są też problemy ogniw PEM z zarządzaniem wodą (zalewanie elektrod vs. wysuszanie membrany) oraz odpornością na cykle zamarzania–rozmarzania, które mogą uszkadzać warstwy aktywne i membranę. Cold-start w niskich temperaturach (np. poniżej −20 °C) jest możliwy, ale wymaga strategii obejmujących m.in. ogrzewanie i osuszanie, co zużywa część energii i może obniżać zasięg zimą.