Elia Comini SDB (ur. 7 maja 1910 w Calvenzano, zm. 1 października 1944 w ) – włoski duchowny rzymskokatolicki, salezjanin, męczennik, błogosławiony.
Życiorys Urodził się 7 maja 1910 w Calvenzano w rodzinie rzemieślniczej jako syn stolarza Claudia Cominiego i krawcowej Emmy Limoni. W 1914 roku rodzina przeprowadziła się do Casetty (parafia Salvaro). Kształcił się w szkole salezjańskiej w Finale Emilia, po czym wstąpił do nowicjatu w (1925–1926). Pierwszą profesję zakonną złożył 3 października 1926 roku. Po śmierci ojca jego mentorem został ks. Fidenzio Mellini. Ukończył w Turynie (1926–1928), a następnie studia literackie na Uniwersytecie w Mediolanie. 16 marca 1935 roku przyjął święcenia kapłańskie w katedrze w Brescii z rąk biskupa . W kolejnych latach pracował jako nauczyciel w szkołach zakonnych w Chiari (1936–1941) oraz w aspirantacie w Treviglio (1941–1944).