mały|Dick Fosbury wykonujący skok swoją techniką podczas eliminacji do olimpiady w 1968 Fosbury flop (flop Fosbury’ego) – technika skoku wzwyż polegająca pokonywaniu poprzeczki plecami do niej po rozbiegu. Została spopularyzowana przez amerykańskiego skoczka wzwyż Dicka Fosbury’ego, który dzięki tej technice zdobył złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w 1968 w Meksyku.

Technika We flopie Fosbury’ego technika zaczyna się od rozbiegu; stosuje się bieg w kształcie litery J, co pozwala na wygenerowanie siły odśrodkowej, która pomaga skoczkowi zainicjować obrót wokół własnej osi, co ułatwia przejście do pozycji tyłem do poprzeczki. Rozbieg najczęściej składa się z 8–12 kroków. We flopie środek ciężkości ciała znajduje się w okolicy pępka zawodnika. Technika ta umożliwia przeskoczenie poprzeczki, mimo że środek ciężkości znajduje się poniżej niej w momencie jej pokonywania, dzięki temu skoczek bardzo silnie wygina swój kręgosłup w „łuk” i przechodzi przez poprzeczkę segmentami.