Józef Jan Tarkowski (ur. 19 marca 1891 w Sosnowcu, zm. po 1939) – kapitan saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Damazego i Franciszki Borowskiej urodzony 19 marca 1891 w Sosnowcu, w ówczesnym powiecie będzińskim guberni piotrkowskiej.
1 sierpnia 1914 został wcielony do armii rosyjskiej. 19 września 1916 został przeniesiony do Brygady Strzelców Polskich, która w następnym roku została przekształcona w Dywizję Strzelców Polskich. Razem z dywizją został następnie wcielony do I Korpusu Polskiego w Rosji. Po rozwiązaniu korpusu był do lipca internowany przez Niemców w Prużanie.
W listopadzie 1918 w Warszawie wziął udział w rozbrajaniu Niemców, a następnie wstąpił do Wojska Polskiego. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 2 kompanii XV batalionu saperów jako starszy saper. Wyróżnił się w sierpniu 1920 w czasie walki o Brok.