Niemiecka Kompania Wschodnioafrykańska energicznie przystąpiła do kolonizacji, budowy infrastruktury drogowej i kolejowej oraz zakładania plantacji. Kilka tysięcy osadników europejskich utworzyło gospodarstwa rolne, z których część, zwłaszcza w rejonie Aruszy, funkcjonuje do dziś. Niemcy odnieśli znaczne sukcesy w uprawie sizalu, sprowadzonego z Florydy, dzięki czemu Tanzania stała się jednym z czołowych producentów tej rośliny. Stolicę Tanganiki przeniesiono z Bagamoyo do Dar es Salaam, dysponującego korzystniejszym portem morskim.
Przeciwko niemieckiej dominacji wielokrotnie wybuchały powstania ludów suahili. Największym z nich było powstanie Maji-Maji z lat 1905–1906, w trakcie którego zginęło ponad 100 tysięcy Afrykańczyków.
Wojny światowe i administracja brytyjska W czasie I wojny światowej terytorium Tanganiki stało się areną intensywnych działań zbrojnych pomiędzy Niemcami a Brytyjczykami. Walki toczyły się zarówno na lądzie, jak i na wodach Jeziora Wiktorii oraz Jeziora Tanganika.