Ówcześni poszukiwacze starożytności nie prowadzili właściwych badań, w dodatku część znalezisk została rozproszona po prywatnych zbiorach, a część zaginęła po II wojnie światowejTeresa Węgrzynowicz, Jacek Miśkiewicz, Wędrówki po wykopaliskach. Wiedza Powszechna, Warszawa 1972.. Przy wąwozie, który jest przedłużeniem zatoki Jeziora Bytyńskiego podbiegającej ku Gorszewicom archeolodzy odkryli osadę o niepewnej chronologii datowaną szacunkowo na VIII-IX wiek.
Miejscowość była początkowo własnością szlachecką w dobrach Kazimierz należącą do wielkopolskiej szlachty z rodu Szamotulskich, a później także Jaskóleckich. W 1473 leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. W 1508 i 1510 wieś należała do parafii Kazimierz.
Z 1394 pochodzi pierwszy zapis historyczny wymieniający Gorszewice. O dziedzinę tą toczyli spór polscy szlachcice Dobiesław z Trzcielina, Jasiek z Konarzewa koło Stęszewa oraz Jan Sram z Otusza. W 1402 Wincenty Trzcieliński prowadził spór sądowy wraz z bratankiem Mikołajem dowodząc, że nie wziął jego części z sumy, która była zapisana na Gorszewicach, tj. 16,5 grzywny.