W latach 1397-1400 wieś należała do pana wojewody poznańskiego Sędziwoja Świdwy z Szamotuł. W latach 1397-1424 sołtysem wsi był polski szlachcic Cherubin znany z zapisów sądowych. W 1397 Mikosz Szczebiot z Sokolnik Wielkich koło Kaźmierza miał zapłacić jemu oraz jego bratu Jakubowi 21 grzywien, a jeśli tego nie uczyni, to ma ich wprowadzić w posiadanie dziedziny Sokolniki Wielkie. W 1399 Cherubin poręczył Stanisławowi Rudzkiemu z Rudek koło Ostroroga za 3 kmieci z Gorszewic, że przez 3 lata nie będą go niepokoić. W latach 1418-1420 odnotowana została Juta żona Cherubina, która toczyła proces o połowę dziedziny Ludomie. W 1421 toczyła również proces z Piotrem z Pakosławia koło. Lwówka o 12 grzywien, które pobrała Przechna z Boguniewa. W 1424 Cherubin toczył kolejny spór z Przecławem z Lutomia.
Z przełomu XIV-XV wieku zachowały się również zapisy sądowe dotyczące zwykłych mieszkańców wsi. W 1397 odnotowany został Maciej kmieć z Gorszewic, który toczył spór o 7 grzywien z komandorem zakonu joannitów ze Świętego Jana pod Poznaniem. Zakon dowodził, że to, co wziął kmieciowi, to zabrał zgodnie z prawem, jednak kmieć wygrał w tym procesie 14 grzywien, a komandor zapłacił również karę za niestawiennictwo w sądzie.