Dziersław Chyciński miał ten czynsz pobierać tak długo, dopóki braciom Goruńskim nie spłaci 1100 złotych oraz 20 złotych węgierskich. W 1479 Jakub Goruński dziedzic w Goruńsku na swojej części wsi, którą nabył od swej matki Anny wdowie po Jakubie Bukowieckim, oraz na sołectwie i na dworze tamże zapisał żonie Burnecie po 75 grzywien posagu i wiana.
W 1479 król polski Kazimierz IV Jagiellończyk dał Piotrowi Ocieskiemu prawo do dóbr Jakuba Goruńskiego w Wielkopolski z powodu zaniedbania obowiązku wyprawy wojennej w czasie wojny popiej. W 1483 Jakub Goruński kupił od Piotra, Jana i Wawrzyńca braci niedzielnych z Granówka prawa i przezyski na 4 łanach osiadłych w Goruńsku za 50 grzywien z zastrzeżeniem prawa wykupu. W 1504 Jakub Goruński za 80 grzywien półgroszy z zastrzeżeniem prawa wykupu sprzedał Piotrowi i Janowi z Gorzycy koło Międzyrzecza 4 łany osiadłe w Goruńsku, które kupił od zmarłego Mikołaja Granowskiego za 55 grzywien, nadto łan opuszczony zwany „Bieżanczewski”, 1/3 łana opustoszałego z zagrodą zwaną „Kanińska”, prawo do wiardunku czyli rocznego czynszu z karczmy wraz z 1/3 opłaty zapisanej po łacinie z użyciem jęz.