Analizy rosyjskich uderzeń na Ukrainę wskazywały, że nawet przy niskim odsetku trafień tanie drony typu Shahed mogą pozostawać kosztowo efektywnym środkiem prowadzenia kampanii wyniszczającej i saturacyjnej.

Badacze zwracają także uwagę, że ekonomika wojny dronowej nie sprowadza się do ceny pojedynczego statku powietrznego. O skuteczności decyduje cały „kompleks” obejmujący oprogramowanie, łączność, sensory, integrację z rozpoznaniem i ogniem artylerii, zaplecze techniczne oraz zdolność do częstych modyfikacji. W analizach wojny w Ukrainie podkreślano, że przeciwdziałanie dronom szybko wymusza aktualizacje oprogramowania, logiki działania, sensorów i radii, niekiedy w cyklu liczonym w tygodniach, a przewagę uzyskują państwa i formacje zdolne do szybkiego testowania, zamawiania i skalowania rozwiązań komercyjnych oraz ograniczania kosztów długich cykli rozwojowych typowych dla tradycyjnego przemysłu zbrojeniowego.