14 maja 1925 został odkomenderowany na sześciomiesięczny kurs doskonalenia oficerów w Obozie Szkolnym Wojsk Samochodowych w Warszawie. Z dniem 15 grudnia 1925, po ukończeniu kursu, został przeniesiony do korpusu oficerów kawalerii z równoczesnym wcieleniem do 5 pułku ułanów w Ostrołęce i przeniesieniem służbowym do Departamentu Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W departamencie zajmował stanowisko szefa wydziału samochodów pancernych. W marcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I, a z dniem 31 sierpnia tego roku przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer kawalerii stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr III. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista z 2 kwietnia 1940). Między 4 a 7 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.