Historia rok 1968 Koniec Soboru Watykańskiego II (1965) oraz wydarzenia roku 1968 na Zachodzie Europy spowodowały duże zmiany w Kościele francuskim. Z jednej strony wezwanie soborowe do odnowy i powrotu do źródeł chrześcijaństwa, z drugiej zaś świat dotknięty rewolucją kulturową i obyczajową. Siostry ze Zgromadzenia św. Dominika CRSD (wśród nich również siostra Marie-Thierry Coqueray) prowadzące internat dla studentek w V dzielnicy Paryża zaczęły wówczas stykać się coraz częściej z młodymi ludźmi zagubionymi w świecie rewolucji obyczajowej, uciekającymi w narkotyki i inne używki. Łączenie świata uniwersyteckiego z dynamiką ulicy stawało się coraz trudniejsze, a siostry czuły, że nowa rzeczywistość wymaga innych form posługiwania.
Początki w Vézelay Letnie rekolekcje sióstr w małej franciszkańskiej pustelni w Vézelay w 1974 roku stały się okazją do rozeznania nowych inspiracji. Rekolekcje głosił franciszkanin, brat Jean-Claude. Również jemu bliskie było pragnienie odnowy w Kościele i powrotu do źródeł. Spotkanie charyzmatów dominikańskiego i franciszkańskiego stało się fundamentem rodzącej się nowej wspólnoty. Dwie siostry dominikanki po powrocie do Paryża, uzyskawszy zgodę swoich przełożonych wróciły do Vézelay, aby tam zamieszkać w ubogim domku.