One również zostały zniszczone podczas rewolucji.
Północna i jedyna wieża, ukończona w 1634 roku, została zbudowana w bardziej klasycznym stylu renesansowym. Posiada dwa wąskie okna po każdej stronie, pomiędzy przyporami podtrzymującymi, oraz dekoracje w postaci smukłych kolumn. Na szczycie znajduje się balustrada z dwiema kopułami. Planowano połączenie obu wież łukiem, którego fundamenty zostały zbudowane, ale południowa wieża nigdy nie została wzniesiona.
Strona północna i południowa oraz transepty
Północna i południowa ściana katedry są podtrzymywane przez wysokie łuki oporowe, których ciężar dodatkowo zwiększają kamienne iglice. Ściany są podzielone w połowie przez północną i południową nawę poprzeczną. Przestrzeń między łukami oporowymi jest prawie całkowicie wypełniona małymi kaplicami, niższymi od centralnej części nawy głównej i chóru. Balustrada łączy dachy kaplic, a kolejna balustrada biegnie wzdłuż krawędzi górnej ściany, u podstawy dachu. Wzory wysokich okien i kaplic, zwłaszcza tych położonych bliżej zachodniego końca katedry, są bogate i wyszukane, natomiast wzory w kierunku wschodniego końca, wykonane w XIII i na początku XIV wieku, są prostsze.