uwięźnięcia macicy).
W opisie położenia macicy zaleca się stosowanie precyzyjnych określeń anatomicznych (anteversio, retroversio, anteflexio, retroflexio) oraz, jeśli to możliwe, oszacowanie stopnia odchylenia.
Leczenie Postępowanie w nieprawidłowym położeniu macicy zależy od nasilenia objawów, przyczyn oraz planów rozrodczych pacjentki. W wypadkach bezobjawowych zwykle nie ma wskazań do leczenia, a odchylenie położenia traktowane jest jako wariant normy.
Możliwe strategie terapeutyczne obejmują: leczenie zachowawcze: obserwację i regularne kontrole ginekologiczne, modyfikację doboru pozycji seksualnych w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych, fizjoterapię uroginekologiczną oraz ćwiczenia Kegla u wybranych pacjentek, stosowanie pessariów, leczenie przyczynowe (np. endometriozy, zrostów, mięśniaków), leczenie operacyjne ukierunkowane na zmianę położenia macicy (różne techniki podwieszenia), stosowane u wybranych pacjentek z nasilonymi objawami lub powikłaniami.
Dobór metody postępowania jest indywidualny i powinien uwzględniać wiek, stan ogólny, nasilenie dolegliwości oraz plany prokreacyjne pacjentki.