U-209 powrócił następnie do płonącej barki i próbował zatopić ją torpedami, ale obie torpedy wystrzelone o 07:10 i 07:15 chybiły celu. Następnie dowódca U-Boota postanowił ścigać pozostałe statki konwoju i odnalazł „Komilesa” i Sz-500 zakotwiczone około 800 metrów od zachodniego brzegu Wyspy Matwiejewa. Porzucony holownik został zatopiony ogniem artyleryjskim o 08:00, ale torpeda wystrzelona w barkę pięć minut później chybiła, więc U-209 także otworzył do niej ogień z działa pokładowego, aż ładunek węgla stanął w płomieniach i o godzinie 8:15 wyruszył, aby zatopić barkę P-4. Ponieważ zużyta została cała amunicja do działa pokładowego, P-4 został zatopiony torpedą o godzinie 9:20. Z przebywających na pokładach czterech zatopionych jednostek 328 osób przeżyło tylko 23: większość została uratowana przez holownik „Nord”, który powrócił później wraz z radzieckimi trałowcami T-879 (54) i T-908 (62), wysłanymi na pomoc z cieśniny Jugorski Szar po otrzymaniu sygnału SOS z „Komsomolca”. Dwóch jedynych ocalałych z barki P-4 (na której znajdowało się 296 osób) odnaleziono w małej łodzi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — U-209 (1941) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.