Bolesław Rogowski (ur. 27 listopada 1892 w Jeziernej, zm. 20–22 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski działacz niepodległościowy, oficer, urzędnik, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Mariana i Emilii z Lewińskich urodzony 27 listopada 1892 w Jeziernej, w ówczesnym powiecie złoczowskim Królestwa Galicji i Lodomerii.. W 1912 ukończył gimnazjum we Lwowie i podjął pracę w tamtejszej Dyrekcji Poczt i Telegrafów. Działał w organizacji strzeleckiej.

4 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 1 pułku piechoty. Wziął udział w kampanii kieleckiej, bitwie pod Laskami (22–26 października 1914) i Łowczówkiem (22–26 grudnia 1914), a wiosną 1915 w walkach nad Nidą. Jako żołnierz 5 kompanii V batalionu I Brygady leczył się co najmniej od 8 czerwca do 10 sierpnia 1915 w Szpitalu Rezerwowym nr 1 w Wiedniu, a następnie w Domu Rekonwalescentów Furth Eichgraben. Później został przeniesiony do 1 pułku artylerii. 9 kwietnia 1917 odnotowany w Komisariacie Werbunkowym do WP we Włocławku i przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917), aresztowany i osadzony w więzieniu w Przemyślu. Po uwolnieniu wstąpił do Polskiego Korpusu Posiłkowego i został przydzielony do 2 pułku piechoty.