Majowie, Toltekowie, Aztekowie czy Inkowie prowadziły teoretyczną refleksję w formie mitów, przekazów religijnych czy spekulacji kosmologicznych, to jest to tradycja odrębna i większość przekazów na jej temat uległa zniszczeniu podczas podboju, nie mając wpływu na dalszy rozwój filozofii.

Okres kolonialny (ok. 1550–1750) Myśl europejska pojawiła się w Amerykach wraz z duchownymi, którzy przybyli wraz z konkwistadorami i których zadaniem było nawracanie ludów tubylczych. Z tego powodu, początkowo najbardziej wpływową filozofią była, dominująca wtedy w i scholastyka. Jej centrami były Meksyk i Peru. Uprawiana wtedy filozofia opierała się na komentowaniu średniowiecznych tekstów poświęconych przede wszystkim logice, metafizyce i filozofii przyrody. Pierwszym autorem piszącym systematyczne dzieła już w Nowym Świecie był Alonso de la Vera Cruz. Pierwszym dziełem, które zdobyło rozgłos także w Europie była Logica mexicana (1603) autorstwa Antonio Rubio. Innymi znaczącymi autorami byli: Tomás de Mercado, Alonso de Briceño, Juan de Espinoza Medrano, Carlos de Sigüenza y Góngora, czy Juana Inés de la Cruz (jedna z pierwszych pisarek i prawdopodobnie pierwsza latynoamerykańska filozofka).