środowiska oparte na wizualnych blokach).

Środowisko Sugar umożliwiało pracę kooperacyjną (w tym współdzielenie aktywności) oraz zakładał łatwe udostępnianie zasobów w środowisku szkolnym. Zastosowano również mechanizmy mające ograniczać kradzieże i nielegalny obrót sprzętem, w tym wykorzystanie procedur aktywacji urządzeń po dostarczeniu do miejsca wdrożenia.

Modele dystrybucji Laptopy w ramach OLPC były kierowane przede wszystkim do wdrożeń realizowanych przez podmioty publiczne (np. systemy edukacji) i dystrybuowane do szkół oraz uczniów w ramach programów 1:1. Założenie „jeden laptop na dziecko” wiązano z koncepcją „własności dziecka” jako jedną z zasad wdrożeniowych (sprzęt miał pozostawać do dyspozycji ucznia także poza szkołą).

W krajach rozwiniętych uruchamiano również akcje fundraisingowe, w ramach których darczyńca finansował zakup dwóch laptopów (jeden dla siebie, drugi dla dziecka w kraju rozwijającym się).