Największe zapotrzebowanie na tego typu pojazdy było w województwie małopolskim, w którym planowano zelektryfikować linię łączącą centrum miasta z portem lotniczym oraz w województwie świętokrzyskim.
Pesa po głębokiej restrukturyzacji w 1998 początkowo (od 2001) zajęła się produkcją wagonów spalinowych z rodziny 214M dla samorządów wojewódzkich, a w 2004 roku podjęła się zbudowania pierwszego elektrycznego zespołu trakcyjnego dla Warszawskiej Kolei Dojazdowej – EN95. Bazując na doświadczeniach i rozwiązaniach z tych produkcji, Pesa w 2005 podjęła się próby zbudowania pierwszego polskiego elektrycznego wagonu silnikowego (eksploatowany od 1927 do 1972 przez WKD EN80 został wyprodukowany przez angielską firmę English Electric).
Konstrukcja EN81 to jednoczłonowy, jednoprzestrzenny skład przeznaczony do obsługi regionalnych przewozów pasażerskich na mniej obciążonych zelektryfikowanych liniach zasilanych napięciem 3 kV DC. Przy projektowaniu wykorzystano część koncepcji sprawdzonych podczas produkcji elektrycznego zespołu trakcyjnego EN95 (m.in. czoło oraz obniżenie pudła między wózkami) oraz wagonów spalinowych z rodziny 214M (m.in. wózki i fotele).