Stefania Blandyna Socha (ur. 2 czerwca 1898 w Warszawie, zm. 22 sierpnia 1958 w Świdnicy) – polska aktorka teatralna, producentka i reżyserka filmowa. Była aktywna w Polsce, Peru i Brazylii. Pionierka peruwiańskiej produkcji filmowej i tamtejszego szkolnictwa filmowego. Reżyserka filmu niemego Los abismos de la vida.
Życiorys Urodziła się w Warszawie 2 czerwca 1898Akt chrztu 374/1898 Akta parafii rzymskokatolickiej Nawiedzenia NMP w Warszawie, Archiwum Państwowe w Warszawie, sygn. 72/160/0/-/153 w rodzinie związanej ze sztukami scenicznymi. Jej matka, Natalia Paulina Maślak, była śpiewaczką, natomiast ojciec, Edmund Franciszek Socha, był solistą baletu w Teatrze Wielkim. Jej brat, Artur Socha, był aktorem filmowym i teatralnym.
W Warszawie uczyła się w Szkole Baletowej przy Teatrze Wielkim oraz w Warszawskiej Szkole Dramatycznej pod dyrekcją Jana Lorentowicza. Ukończyła także studium filmowe u Wiktora Biegańskiego i Stanisławy Wysockiej.
W 1918 została zaangażowana w Teatrze Polskim w Warszawie, w 1920 w Teatrze Żołnierza i w 1921 w Teatrze Objazdowym. W latach 1922–1923 kontynuowała naukę sztuki filmowej w Wiedniu. Po powrocie do kraju występowała w sezonie 1923–1924 w Teatrze Praskim i w sezonie 1924–1925 w Teatrze Polskim w Katowicach.