W 1926 wyjechała do Peru i zamieszkała w Limie. W Ameryce Południowej wyróżniała się męskim ubiorem, krótkimi włosami i swoją niezależnością. Założyła wytwórnię Perú Film, która pełniła również funkcję szkoły aktorskiej i kuźni młodych talentów. Trzy lata później, wraz ze swoimi uczniami, wyprodukowała i wyreżyserowała Los abismos de la vida (pol. na dnie przepaści) – film niemy o charakterze komediowym i moralizatorskim, opowiadający o tragicznym losie młodej dziewczyny z wyższych sfer, Berty Iturregui. Berta zostaje uwiedziona przez swojego szofera, człowieka bez zasad moralnych. Zachodzi w ciążę, a kierowca zawozi ją do chińskiego zielarza w celu wykonania aborcji. Później szofer zaczyna realizować swój plan przejęcia majątku dziewczyny; zbliża się do jej ojca, zostaje jego wspólnikiem i planuje ślub z Bertą. Zielarz podejmuje próbę wyeliminowania kierowcy, w wyniku czego obaj giną. Berta musi zmierzyć się ze wstydem wynikającym z uwikłania w sprawę kryminalną, jednak ostatecznie odkrywa miłość, jaką od dawna darzył ją nieśmiały sekretarz jej ojca, i wychodzi za niego.