Premiera miała miejsce 31 października 1929. Film Sochy wywołał skandal, jednak odniósł sukces - był wyświetlany w kinie premiery przez dwa tygodnie oraz przez kilka miesięcy w innych peruwiańskich miastach. Przyczynił się także do boomu na kino nieme w Peru i gwałtownego wzrostu liczby nowych produkcji.
Wcześniej Socha pracowała nad filmem El amor de la gitana (pol. miłość Cyganki), który jednak nie został ukończony. Po sukcesie Los abismos de la vida podjęła pracę nad Vida del campo (pol. życie wsi), opowiadającym o życiu na prowincji praz Manco capac, z fabułą osadzoną w czasach Inków. Nie ukończyła jednak tych filmów za względu na nadmierny wzrost produkcji filmowej w Peru i przesycenie rynku w czasach kryzysu gospodarczego. W 1934 w Peru pojawiły się filmy dźwiękowe, co ostatecznie zakończyło los filmów niemych w tym kraju. Według Gabrieli Yepes, Socha była jedyną kobietą w Peru pracującą jako reżyserka filmów niemych i jedną z trzech, które pracowały przy filmach tego typu (poza aktorkami). W 1935 Socha przeniosła się do Brazylii do Porto Alegre, gdzie założyła studio Gancha Film.