Aby jednak rozróżnienie szlacheckie było w pełni ważne także poza kontekstem lokalnym, podział stanowy nie mógł pozostać jedynie faktem społecznym (de facto), lecz musiał zostać przekształcony w uznanie prawne (de iure). Wymagało to formalnego zatwierdzenia — wyraźnego24 stycznia 1587 roku papież Sykstus V potwierdził miastu Jesi dziedziczne zamknięcie jego Rady Generalnej, ustalone już przez samą radę 18 stycznia 1575 roku, poprzez breve apostolskie Quae pacis et tranquillitatis. Zob. Pompili (2020). lub, częściej, milczącegoWedług Zenobiego uznanie było uważane za „milcząco nabyte”, gdy przy zatwierdzaniu zamknięcia stanowego w statucie miejskim nie zostało ono zakwestionowane przez centralne organy Państwa Kościelnego. Zob. Zenobi (1976). — przez centralne instytucje Państwa Kościelnego.
W odniesieniu do zamknięć stanowych w marchii ankońskiej historyk Claudio Donati zauważył, że „był to w dużej mierze proces autonomiczny, który niejako został przyjęty, a następnie potwierdzony post rem, czyli dopiero później, przez Stolicę Apostolską”Donati (1977)..