thumb|Jan Bułhak w swojej pracowni ok. 1910 roku thumb|Jan Bułhak z Bogusławem Kraszewskim, 1914 thumb|Tablica upamiętniająca Jana Bułhaka na budynku przy ul. Krasińskiego 18 w Warszawie thumb|Grób Jana Bułhaka na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Jan Brunon Bułhak (ur. w Ostaszynie k. Nowogródka, zm. 4 lutego 1950 w Giżycku) – polski filozof i teoretyk fotografii, nestor polskiej fotografii. Założyciel Fotoklubu Wileńskiego (1927) i współzałożyciel Fotoklubu Polskiego. Jego twórczość uważana jest za część wspólnego dziedzictwa kulturowego Białorusi, Litwy i Polski // Нацыянальная бібліятэка Беларусі.
Życiorys Był synem Walerego Antoniego Stanisława Bułhaka herbu Syrokomla i Józefy Haciskiej h. Roch. Jego syn, urodzony w 1906 Janusz, był kompozytorem i również fotografikiem.
Po ukończeniu gimnazjum w Wilnie studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1901 ożenił się z Anną Haciską. Około roku 1905 otrzymał od żony pierwszy aparat fotograficzny i zajął się fotografią amatorską. Z namowy zaprzyjaźnionego malarza Ferdynanda Ruszczyca fotografia stała się jego głównym zajęciem. W roku 1912 uczył się fotografii w Dreźnie u Hugona Erfurtha. Po powrocie do Wilna zajął się zawodowo fotografią i otworzył własną pracownię fotograficzną.