Wojna o Niebiańskie Konie (chiń. upr. 天马之战; chiń. trad. 天馬之戰; pinyin: Tiānmǎ zhī Zhàn) także Wojna Han–Dayuan (chiń. upr. 汉宛战争; chiń. trad. 漢宛戰爭; pinyin: Hàn Yuān Zhànzhēng) – konflikt zbrojny w latach 104-102 p.n.e., w którym wojska chińskiej dynastii Han zaatakowały królestwo Dayuan w Kotlinie Fergańskiej – najbardziej na wschód wysuniętym punkcie dawnego imperium Aleksandra Wielkiego na terenie dzisiejszego Uzbekistanu, Kirgistanu i Tadżykistanu. Przyczyną konfliktu miała być wojna handlowa zainicjowana przez Dayuan, w praktyce karne wyprawy przeciwko wschodniemu sąsiadowi pozwoliły dynastii Han umocnić się w Azji Środkowej oraz zyskać przewagę w walkach z koczowniczym ludem Xiongnu.

Tło konfliktu Od ok. 200 roku p.n.e dynastia Han stosowała politykę heqin (和亲), która polegała na płaceniu danin oraz inicjowaniu mariaży księżniczek z pomniejszych gałęzi rodowych z władcami sąsiadujących z Chinami państw, głównie Xiongnu. Miało to zapewnić pokojowe relacje z wojowniczymi nomadami, graniczącymi z Chinami od północy. Sytuacja uległa zmianie wraz z dojściem do władzy cesarza Wu, kiedy to dynastia Han przyjęła i wznowiła politykę mającą na celu pokonanie Xiongnu. W 138 p.n.e.