jak w swoim dziele Zapiski historyka zauważa Sima Qian Wszyscy wysłannicy pochodzili z ubogich rodzin i traktowali powierzone im rządowe dary oraz towary jak własność prywatną, szukając okazji do zakupu towarów po niskich cenach w obcych krajach, by po powrocie do Chin osiągnąć zysk. Mężczyźni z obcych krajów wkrótce poczuli obrzydzenie, gdy odkryli, że każdy z posłów Han opowiadał nieco inną historię, i biorąc pod uwagę, że armie Han były zbyt daleko, by się nimi martwić, odmówili zaopatrzenia posłów w żywność i prowiant, co bardzo utrudniło im sytuację. Posłowie Han wkrótce znaleźli się w stanie nędzy i rozpaczy, a gdy ich temperament się zaostrzył, zaczęli się kłócić, a nawet atakować nawzajem.
Według Księgi Późniejszych Hanów cesarz wysyłał kolejne poselstwa do Dayuan z ofertą zakupienia znacznej liczby wierzchowców, były one jednak konsekwentnie odrzucane. Wysłał on misję handlową z tysiącem sztuk złota i złotą statuą konia, aby nabyć te konie od Dayuan. Dayuan już od dłuższego czasu prowadziło handel z Chinami i czerpało z tego ogromne korzyści. Nie tylko obfitowało w towary ze Wschodu, ale także nauczyło się od żołnierzy Han, jak odlewać metal na monety i broń.