Powstanie Du Wenxiu (, znane też jako , czyli powstanie Hui z Junnanu) – powstanie w czasie dynastii Qing w południowo-zachodniej prowincji Junnan, którego główną siłą byli chińscy muzułmanie (Hui). Trwało od 1856 do 1873 roku zanim zostało stłumione przez siły rządowe.
Chińscy muzułmanie Hui stanowili znaczącą część (do ok. 30%) ludności prowincji Junnan i w XIX w. kilkukrotnie buntowali się przeciwko uciskowi ze strony cesarskich urzędników i dyskryminacji. Takie też były główne powody powstania z 1856 roku, konflikt religijny między muzułmanami a większością chińską (Hanami) był drugorzędny. Konflikty narastały od lat 40. XIX w. Jednym z nich był spór o własność kopalni srebra w środkowym Junnanie. W 1856 mandżurski urzędnik przyczynił się do wszczęcia zamieszek w Kunmingu, w których zginęło kilka tysięcy Hui, a lokalni chińscy właściciele ziemscy zaczęli zbierać milicje tuanlian do operacji przeciw muzułmanom.
Powstanie rozpoczęło się we wrześniu 1856 roku, kiedy , muzułmanin o korzeniach hanowskich, opanował ze swoimi poplecznikami Dali. Znaczna liczba Hanów dołączyła do powstańców, podobnie jak liczni przedstawiciele nie-chińskich ludów południowego zachodu, jak Hani i Bai.